چیکار کنم خوب حوصله ام سر میره مجبورم از خودم مطلب در وکنم. اومدم بگم من اینجا همه کارهام رو کردم . با دوستام خداحافظی کردم (با دانیال- نی نی خاله صدف و نی نی های دیگه که حالا حالاها باید منتظر بمونند. ساکم رو هم بستم ( من که مثل مامان تنبل نیستم هنوز هیچ کاریش رو نکرده. فکر کنم برنامه نود زیاد میبینه که همه کارهاش رو گذاشته دقیقه نود ) جاتون خالی نباشه جمعه و شنبه روزهای پرباری بودند. من و مامان لمیده بودیم رو مبل و بابایی کارها رو انجام میداد . مامان نزدیک سه ساعت پای کامپیوتر بود عکس آپلود میکرد ولی آخر سر اینترنت قطع شد. مامان هم عصبانی شد و خاموشش کرد. من مثل مامان هفته و ماه و این قرتی بازیها حالیم نیست فقط میدونم آماده ام تا سیزده روز دیگه بپرم بیرون. هورا ........

راستی این رو یادم رفت بگم که یک کمی هم ترسیدم . مامان اینروزها داره بدجوری کتابهای آموزشی رو مرور میکنه. فکر کنم روز چهارم با یک جغجغه رنگی و پر سر و صدا بیاد تو صورت من حالا اگر 25 سانت ییهو شد 2 سانت من چیکار کنم؟ شانس بیاریم نخواد آزمونهای حواس پنجگانه رو رو من انجام بده. مامانه دیگه هر چی بهش میگم آخه مادر من حرکت اگر خودجوش باشه نتیجه اش بهتره. گوش نمیده به من. (با آهنگ بخونید)

چند تا عکس از اتاقم گرفتم البته زیاد کیفیتش خوب نیست . ببینم شما که توقع ندارید از اینجا با کیفیت دیجیتالی عکس بگیرم.

میز تعویضمان

تختمان

وسائل نقلیه مان اما هنوز کارت هوشمند سوخت نگرفتم.

سلام   سلام

اشتباه نکنید من هنوز نیومدم. این پست رو دارم از تو دل مامان بیتا براتون ارسال میکنم. اگر احیانا اشکال تایپی دیدید خرده نگیرید چون اینقدر اینجا جام تنگه که نمیتونم جم بخورم. جونم براتون بگه چند روز پیش که داشتم اس ام اس هام رو چک میکردم  یک اس ام اس از کسرا مموشه (معرف حضورتون هستند که) دریافت کردم که کلی ذهنم رو مشغول کرد.

 کسرا میگفت : ایلیا چرا اینقدر تنبل و بیحالی. فقط بلدی اون تو مشت و لگد بزنی و ورجه ورجه کنی. البته همین حرکات هم برای شروع و مقدمه شیرین کاریهای بعدیت خوبه. اما خوب فکر کردی چرا اینقدر بین ما فاصله هست. چرا از خودت خبری نمیدی ؟ ( لازم به ذکره که همون سوال اول اس ام اس بود بقیه مکالماتمون تلفنی انجام شد چون قبض موبایلم زیاد میشد).

گفتم: مامان بیتا که همه چیز رو تو وبلاگش مینویسه.

کسرا: خیال کردی. اون وبلاگ مثلا برای توئه اما مامانت از هرچی که بخوای استخدام- کلاس یوگا- شرکت خودشون- مدیر عامل اسبق- رهام و ..... خلاصه همه چی توش مینویسه . یک وقتهایی هم که سر کیف بود چند خطی هم از تو مینویسه.

دیدم راست میگه ها.

- حق با توئه کسرا جون. ولی من این تو که کاری از دستم بر نمیآد . تو میگی چیکار کنم؟

- من یک فکری دارم. جدیدا یواشکی یاد گرفتم مامان ادی چطوری وبلاگ میسازه. خودم برات یک وبلاگ توپ درست میکنم بعد مامانت مجبوره ادامه اش بده. بعد که اومدی بیرون به تدریج روشهای وروجک بازی  رو با هم تمرین میکنیم. تازه بر و بچه ها هم هستند مثل آرش- ایلیا- استادان عزیز کیان و کیارش- شایان و کامیار و ..... تازه خیلیهای دیگه هم هستند که مامان و باباهاشون نمیدونن با ما در ارتباطن چون مخالف روابط دختر و پسر هستند پس میتونیم رو کمکهای صبا- یسنا- باران و .... هم حساب کنیم. بعضیها هم مثل شقایق که تازه وارده تو خارج از کشور عضو انجمن فعال دفاع از حقوق کودکان مظلوم هستند. وای مامان اومد الان ببینه باز گوشی تلفن دستمه آویزونم میکنه. خداحافظ تا بعد.

و بدین ترتیب وبلاگ من هم  افتتاح شد.

خاله های عزیز لطفا لینک اینجانب را در جایگاه لژ خانوادگی قرار دهید. درسته که من خیلی از مشتریهای مامان رو قاپ زدم ولی خوب خاله های عزیز میتونند کامنتهای خودشون رو در مورد طرز تهیه انواع غذاها- مسائل کاری- راهنماییهای زندگی مشترک و .... را در وبلاگ خود مامانی بنویسند. اما کامنتهای مربوط به اصول تغذیه و تربیت صحیح کودکان- راهنماییهای تربیتی - تفریحی و .... رو در همین وبلاگ درج نمایند. ببخشید دیگه دستم درد گرفت. مثل اینکه لپ تابم هنگ کرد.