خیلی سریع گذشت . پسر قشنگ من هم چهار ماهش تموم شد. هر روز کارهای جدیدتری یاد میگیره و من و مهربون شگفت زده از اینهمه قدرت خدا که تو این موجود کوچولو و دوست داشتنی قرار داده. ایلیا پاهاش رو تازه شناخته و به محض اینکه زمین میخوابونمش یا در حال غلت زدنه یا پاهاش رو با دستاش میگیره. علاقه زیادی به پارچه داره. هر چیز پارچه ای رو که میبینه سریع به طرف دهنش میبره. راستی عسلکم پفک چیتوز رو هم خیلی دوست داره. تعجب نکنید. من و باباش محتویات توش رو نوش جان میکنیم و کاغذش رو میدیم به ایلیا. چون صدا میده و رنگارنگ هم هست خیلی خوشش میاد. کاملا شیشه شیرش رو میشناسه و وقتی اونو جلوش میگیرم با صدا درآوردن و دست و پا زدن اشتیاقش رو نشون میده. از حالا معلومه که خوشگل مامان خیلی شیطون و کنجکاوه. حدود ده روز پیش بردمش پیش دکتر ناطقی که بعد از به دنیا اومدن ایلیا ویزیتش کرده بود. دکتر خیلی خوبیه. اینقدر خوب راهنماییت میکنه و با صحبتهاش بهت آرامش میده که دیگه اضطراب رو فراموش میکنی. یکشنبه هم بردمش چکاپ چهار ماهگیش. واکسنش رو هم زدم. وقتی اومدیم خونه بهش قطره استامینوفن دادم ولی خیلی دارد داشت همش ناله میکرد تا خوابش برد. تا صبح روز بعد هم گیج خواب بود. تو خواب بهش قطره هاش رو میدادم. تو خواب هم بهش شیر میدادم.

این چند روز تعطیلی یک مسافرت برنامه ریزی نشده رفتیم که به من یکی خوش نگذشت. رفتیم شمال که هم گرم بود هم شلوغ. تمام وقتمون صرف جا پیدا کردن شد. مگه جا گیر میومد. ایلیا اولین مسافرتش بود. بهش نمره 15 دادم. چون برگشتنا تو ماشین خسته شده بود و خیلی گریه کرد. میگن تو شمال اشتهای آدم زیاد میشه. ایلیا هم بر خلاف تهران که باید کلی باهاش سرو کله میزدم تا شیر بخوره. هر دو ساعت به دو ساعت با گریه گرسنگیش رو اعلام میکرد. دیگه بگذریم تو ماشین با چه وضعی من شیر خشک درست میکردم .

راستی دنبال یک کتاب میگردم که یکی از دوستان پیشنهاد داده پیداش نمیکنم. هر کی به چشمش خورد آدرس اون کتاب فروشی رو برام بنویسه.

از کودک خود نابغه بسازیم. نوشته آن پولکین- نشر پیدایش

چکاپ چهار ماهگی

وزن: 6600

قد: 65

دور سر: 2/41

تو جنگلی کنار جاده آب پری

تو ماشین بغل بابایی