ایلیای خوشگل من خیلی اکتیو شده. به خاطر همینه که اون جور که باید وزن نمیگیره. دیگه خودش بلند میشه و پنج شش قدم میاد و بعد میخوره زمین بعد میبینه نه بابا همون چهاردست و پا بی دردسر تره. خیلی آب میخوره. فکر میکنم به جای شیر هم آب میخوره. هر کسی رو در حال آب خوردن ببینه فورا دنبال لیوان آبش میگرده. عاشق شکلاته. هر جا شکلات ببینه دو تا میگیره تو دستهاش و یکی هم تو دهنش . اینجور مواقع قیافه اش خیلی خوردنی میشه چون شکلات که به لبهاش مالیده میشه مثل اینکه رژ لب قهوه ای زده. فعلا شیر پاستوریزه رو دوست نداره. همچنان عاشق چائی. دیگه صبحها بهش یک استکان چائی کمرنگ که با عسل شیرین شده هم میدم. نمیدونم با غذا خوردنش چیکار کنم. ایلیا سوپ رو خیلی خوب میخوره. ولی کته یا غذاهای برنجی رو از دهنش درمیاره بیرون و فرار میکنه. من هم مجبورم هر چیز رو که میخوام بهش بدم میکس کنم نرمش کنم و به صورت پوره خیلی نرم و آبدار بهش بدم. یعنی بعدها که دندونهاش کامل شدند درست میشه یا همینطوری بد غذا میمونه.

چکاپ یک سالگی که بردمش خانمه میگه چرا این ماه وزن نگرفته حتما بهش نمیرسی. منو میگی خیلی عصبانی شدم گفتم نخیر احتمالا از رسیدن زیاده. بعد میگه اصلا تو غذا خوردن بهش اصرار نکن روزی ۵ وعده غذا براش بیار تا خودش بخوره اگه نخورد ببر. ولی در عوض به جای وزن حسابی قد کشیده.

چکاپ یک سالگی:

وزن: ۹۵۵۰

قد: ۵/۷۸

من و دوستم آریا بد (روز تولدم)

كلي به مامان التماس كردم كه اجازه بده شرح ماوقع اولين تولدم رو خودم تعريف كنم. شب قبل از تولد ميديدم جو خونه با هميشه فرق داره. بابا و مامان همه جا رو تزئين ميكردند. يك عالمه بادكنكهاي رنگي و خوشگل آويزون كرده بودند به لوستر و پرده و در و ديوار. من هم هي ذوق ميكردم و ميگفتم با يعني بادكنك.دوستان توجه داريد روزهايي كه من بايد درست و حسابي بخوابم تا سرحال باشم برعكس عمل ميكنم. بعد از ظهر روز تولدم هم يك ساعت بيشتر نخوابيدم و تا ميتونستم مامان و بابا رو اذيت كردم. نميدونيد چرا؟ آهان يادم رفت بگم آخه بالاخره با كلي التماس و جون من جون تو اين دندونهاي پاييني من نمايان شدند براي همين من يك كم بداخلاق و  كمي بد غذا شدم. البته منظور از بد غذايي همون سخت خوردن شير خشكه. نتيجه كم خوابيدن من اين شد كه ساعت 10 شب در حاليكه مامان داشت پوشك اينجانب رو عوض ميكرد خوابم برد. حالا مهمونها همه نشستند ولي دست خودم نبود. تا قبل از اينكه بخوابم همه چيز خيلي هيجان انگيز بود. با همه عكس گرفتم . كلي كادوهاي خوشگل گرفتم. يك عالمه هم رقصيدم. جديدا هم ياد گرفتم با كمك ميز و صندلي مي ايستم و دستهام رو ول ميكنم و اعلام ميكنم كه همه تشويقم كنند ولي نميدونم چرا تا خودم ميخوام ابراز احساسات كنم تالاپي ميخورم زمين.

ماهي قرمزهاي توي تنگ رو خيلي دوست دارم. بابايي امسال سه تا ماهي براي سفره هفت سين خريد. اولي كه بزرگتره و باله هاي سياه داره باباست. اوني كه كوچيكتره و قرمزه مامانه . اوني هم كه فسقليه و قرمز و سفيده خيلي هم زبله منم. تا يادم نرفته بگم تغيير در ساعت باعث شده ساعت خواب منم هم به هم بريزه. شبها ديرتر ميخوابم صبح هم ديرتر بيدار ميشم.

كادوهاي من در روز تولد:

مامان و باباي خودم: مغازه اسباب بازي فروشي رو خريده بودند ( كاميون- پازل- كتابهاي مي مي ني- بلز- ارگ- موتور- هواپيما- تلفن)

مامان و بابايي (مامان): يك ماشين گنده خوشگل آبي

ماماني و بابايي (بابا): دوباره يك ماشين گنده خوشگل طوسي ( لطفا از سال بعد هماهنگ بفرمائيد چون فعلا براي دو تا ماشينهام پاركينگ ندارم. ممكنه بچه ها بيان روش خط بندازن)

دايي هومن و خاله مريم و رهام: مغازه لباس فروشي رو خريده بودند ( از تو يك جعبه خوشگل كلي لباسهاي قشنگ بيرون آوردند)

خاله غزال و عمو مهيار: لباس و عروسك

عمه فرانك: قطار

عمه بهاره: ماشين قلكي

عمو محمد: ماشين

عمو جمشيد و خاله مريم: ارگ

عمو فرشيد و خاله ويدا و آريا بد : قطار ( هي ميگم بابا هماهنگ كنيد. حالا ماشين رو ميشه يك كاريش كرد قطارها رو كجا پارك كنم)

عمو احمد و خاله سارا: عروسك (خاله سارا يك عالم شيريني خوشگل هم براي تولدم پخته بود  و آورده بود9

عمو محسن و خاله مژگان: نقدي حساب كردند ( چه فكر خوبي)

مامان نوشت: من و مهربون يك هديه ديگه هم براي ايليا داشتيم  و اون هديه خوابوندن عسلي توي تخت خودش تو اتاق خودش بود. شب اول خيلي سخت بود و چند بار بيدار شد ولي از شبهاي بعد ديگه عادت كرد.

مامانم و داداشم همگي رفتند مكه من هم مجبورم اين دو هفته ايليا رو پيش مامان مهربون بزارم و بيام.

دندونهاي ايليا داره با همديگه نمايان ميشه. مقدمات راه رفتن هم شروع شده. وقتي مي ايسته خودم عقب تر مي ايستم و صداش ميزنم اونم دو سه قدم مياد و خودش رو پرت ميكنه تو بغلم. خاله اش براش خط و نشون كشيده كه ايليا خان وقتي برگشتم هم بايد 6 تا دوندونت دراومده باشه هم راه افتاده باشي. ( چه توقعي!)