سلام سلام سلام. بالاخره مامان مهلت داد تا من هم بیام و تو وبلاگ خودم چند کلمه حرف بزنم.

تو این مدت خیلی اتفاقها افتاد که میدونم مامان همه رو لو داده. من تمام تلاشم رو میکنم که کلمه ها رو درست تلفظ کنم حالا نمیدونم چرا بعضی وقتها اینطوری میشه. (منظورم اونطوری که تو پست قبلی خوندید میشه) با پاستیل که عاشقشم میگم باشیل با به ژله که اونم عاشقشم میگم ژیه.

این روزها یک کم استرس دارم اونهم به خاطر اینه که چهارشنبه باید برم واکسن یک سال و نیمگی رو بزنم و از عواقبش میترسم. (چون رهام خیلی اذیت شد) .

بابایی (بابای مامانی) رفته بود به قول من آلان (آلمان) . پنج شنبه رفتیم فرودگاه استقبالش. اینقدر مهیج بود. تا حالا فضای به این بزرگی ندیده بودم. هی میدویدم ایطرفی و اونطرف. کلی با رهام دویدیم ولی زود خسته میشدیم و میرفتیم بغل باباهامون. تا بابایی رو دیدیم از پشت شیشه جفتمون میخواستیم بریم بغلش.

قسمت خیلی خوب قضیه رو که حدس میزنید چی بود؟؟ بله وقتی اومدیم خونه یکی از چمدونهای گنده بابایی اختصاص به من و رهام داشت. خیلی خوش به حالم شد. فکر کنم دیگه لازم نباشه مامان و بابا تو زمستون برام لباس بیرون بخرن. یک جفت کفش خوشگل. کت و شلوار و جلیقه بافتنی و یک بلوز خیلی ناز که خاله رفعت و عمو هوشنگ داده بودند (دستشون  درد نکنه) خلاصه یک ست کرم قهوه ای میزنم. با کلی باشیل (پاستیل ) و کاکا (شکلات) خوشمزه. نازنین جون و پدرام جون مرسی . بابایی که میخواست بره هی به مامان گفت یک سی دی از عکسهای ایلیا بده من ببرم. ازش فیلم بگیر بده من ببرم. ولی مامان تنبلی کرده بود و هیچی فیلم و عکس نداده بود. ولی نازنین جون همه عکسهای منو که تو وبلاگ گذاشته بودم داشت. (اونوقت بگید وبلاگ داشتن کار بیخودیه!!!)

چهارشنبه شب رفتیم عقد کنون پسر خاله مامان. اینقدر با رهام رفتیم اینور و اونور که خسته شدیم. اولش ساکت نشسته بودم روی صندلی و زل زده بودم به این دختر و پسرهای خوشگل که وسط میرقصیدند. این مامان و بابا هم که تا چشم منو دور میدیدند میرفتند وسط هنرنمایی. تا چند دقیقه میرفتم بغل خاله سحر که باهاش برم تو حیاط میدیدم ای دل غافل باز این دو تا جیم شدند. در کل خیلی بهم خوش گذشت فقط آخرش از بس قاطی پاطی خورده بودم دیگه نتونستم اون یک تیکه موز آخر شب رو تحمل کنم و خلاصه یکذره گلاب به روتون. بابا صد دفعه گفتم از مهمونی که برمیگردیم این اسفند و یا اسپند و (آخر سر نفهمیدیم کدومشه) استادش کنید . راستی مامانی داشت تجدید خاطره میکرد عکسهای قدیمم رو دفعه بعد ميزاره.

 خیلی خوشحالم که ایلیای نازنین من مثل سابق شده همونطور شیطون و بازیگوش و بلا. تو این دو هفته که مریض بود خودم هم افسردگی گرفته بودم. البته هنوز خوب خوب نشده. آبریزش بینی داره. بالاخره مهره و ماه مریضی.جدیدا به شیر خیلی علاقه مند شده. من هم کیف میکنم. موقع خواب چون پستونک نمیخوره با شیشه میخوابه. وقتی هم که شیرش تموم میشه خمار میشه نمیذاره شیشه رو ازش بگیرم. موقع شیر خوردن هم شازده دستور میدن که انواع ترانه ها و شعرها از جمله رنگین کمون- عروسک خوشگل من و ...... رو بازخونی کنم اصلا نمیدونم از کجا شروع کنم. بچه تو این سن سرعت رشد ذهنی و کلامیش زیاده. دیگه ایلیا کلمه میگه اما به زبون خودش:

ادور: انگور، هندوانه

آیس:  ایستک

آلالول: آسانسور

آلان: آلمان

مامیش: ماشین

دو: دوغ

آلیلو: آبلیمو

آلالو: آلبالو

لالون: بارون

(نمیدونم چرا اینقدر به حرف لام علاقه داره؟؟؟)

از شیرین کاریهاش که دیگه نگو. (خرابکاریهاش هم جزء شیرین کاریهاش حساب کردم). روشش هم اینه که اول دسته گلش رو به آب میده بعد میاد دستت رو میگره میبره همونجا و خودش نچ نچ میکنه.

این چند روز که درسا (عشقش) رو نشون نمیداد بچه ام دلش به داداشی خوش بود. اون قسمتی که بی بی مرد. دیدم ایلیا داره ادای گریه کردن درمیاره. بهش گفتم تو دیگه چرا گریه میکنی؟ اخم میکنه و میگه بی بی!

ازش میپرسم ایلیا جان مهد کودک میری: اخم میکنه و محکم میگه: نه! هر روز صبح از از نزدیک مهد سابقش رد میشیم میگه بد!!

چند روزه مثل این کاراگاهها افتادم دنبال تحقیق و تفحص در مورد مهدهای محل. فعلا هم در حد مراجعه به محل و دیدن ظاهر مهد و صحبت با مدیرش و گرفتن کارتشه. نمیخوام ایندفعه بیگدار به آب بزنم. دوستانی که در این مورد تجربه دارند بگن که چه فاکتورهایی رو باید در نظر داشته باشم؟